حدود دو سال قبل بیماری داشتیم که در یکی از بیمارستانهای قلب کرمان بستری بود. خود حکایت رفتن به یزد و کرمان بلوچ‌ها حکایتی دارد قابل بحث و دردناک. درکمتر آزمایشگاه و درمانگاه و بیمارستانی در این شهرها شما بروید و صف طویل بلوچ‌ها را نبینید. که در موقع مقتضی به این مساله نیز پرداخته خواهد شد. اما حکایت ما مربوط به زن بلوچی بود که در این بیمارستان تحسین من را برانگیخت.

این زن بلوچ بیش از ۵۰ سال سن داشت. با فارسی سلیس و روان سخن می‌گفت. با تمام پرسنل بیمارستان با آداب لازم سخن می‌گفت. تمام احوالات مریضش را مدیریت می‌کرد. با پزشکان در مورد مریضش گفت و گو می‌کرد. وقتی با ایشان صحبت کردم از فرزندانش گفت که هرکدام در زمینه ای صاحب تخصص شده بودند و مشاغل مهمی را در اختیار داشتند. از همه مهم‌تر اوضاع و احوال نابسامان بلوج را به زیبایی تحلیل می‌کرد.

می‌دانید که یکی از عوامل مهم فقر زنان چیست؟ نداشتن توانایی و توانمندیهای عمومی است. حالا بگذریم از مهارتهای تخصصی و ویژه که لازمه زندگی در دنیای مدرن امروز است و بسیاری از زنان بلوچ ما برای طی طریق در این مسیر راه درازی در پیش دارند.   به همین دلیل سازمان ملل متحد، یکی از مهم‌ترین اهداف هزاره سوم را به توانمند کردن زنان برای جلوگیری از فقر الویت بندی گرده است.

عاجزگ به قول گل بی بی که فقط  در سرحد بکار می‌رود، صفت نازیبایی است که زنان باید از خود دور کنند.   اما واقعا «چه قدر به زنان کمک کردیم تا از عاجزگ و ضعیفه لغت فارس دور شوند؟ چه قدر زنان ما توانسته اند توانمندیهایشان را بالا ببرند؟ اصلا» آیا فقری که امروز گریبان جامعه ما را گرفته است و بدبختانه اولین قربانیان آن زنان هستند بدلیل حصارکشی بر گرد زنان و آنان را دور کردن از اجتماع نیست؟

می‌دانید چرا زن بلوچی که در کرمان دیدم قابل تحسین بود؟   چون نخستین شرط زیستن که همانا ارتیاط برقرار کردن با دیگران را بدرستی بلد بود؛ و در غیاب مردان خانواده‌اش مشکلاتش را بدون اتکا برآنها حل می‌کرد. می‌دانید چرا امثال خانم نارویی‌ها قابل تحسین اند چون  در جامعه مرد سالار ما که همه چیز را بر متر سنتهای قرون وسطایی‌اش اندازه می‌گیرد فائق آمده و اعلام می‌کند که ما می‌توانیم.

آیا زمان آن نرسیده است که زنان بلوچ و به قول گل بی بی عاجزگ های بلوچ؛ توانمندیهایشان را به نمایش بگذارند؟

بازنشر تفتان ایران از وبلاگ مرز ارتباط / یاسر کرد

http://www.ganjamin.blogfa.com/post-70.aspx